در سال ۱۳۴۳ هجری شمسی کودکی با یوم و برکت در خانواده مسلمان و متوسط در محلة ریگ آباد در شهرکرمان پا به عرصه وجود گذاشت نظر به ارادت خانواده اش به خاندان رسول اکرم (ص) و ائمه اطهار (س) و با توجه به زیبایی و نورانی  بودن این کودک نامش را محمد گذاشتند آثار رشد و بلوغ از کودکی در محمد هویدا بود از زود به راه افتادن و زود تکلم کردن در خوب صحبت کردنش. از هوش و ذکاوتش، خلاصه از همه جهات آثار برتری در این کودک چند ماهه به خوبی پیدا میشد .

با حرکات و اعمال خودش توجه هم سن و سالهایش را به خود جلب می کند و باعث شادی آنها می شد و در بعضی موارد به آنها بدین طریق درس هایی کودکانه ولی پر محتوا میداد .

در همان کودکی صبحها زودتر از همه از خواب بیدار می شد و درب خانه همسایه ها می رفت و آنها را برای خواندن نماز صبح بیدار میکرد که همه همسایه های ذینفع اظهار تعجب و شادمانی از این بابت میکردند و به همین واسطه هم همه از این کودک علاقه خاصی پیدا کرده بودند .

از همان کودکی شروع به نمازخواندن کرد و هم چنان توجه دیگران را به حرکات خویش جلب میکرد.

و روزگار به همین طریق سپری می شد .

آری :

  خداوند متعال نظارت تامه خود را بر عرصه های وجود اثبات میکرد و نظام خلقت عالم همچنان ادامه داشت .

و خورشید مرتب طلوع و غروب می کرد و محمد کم کم بزرگ می شد و دائم از وجود خدا و مسائل اجتماعیش سؤال میکرد بطوریکه در بعضی موارد خانواده اش از جواب گفتن به سؤالاتش عاجز می شدند .

محمد احترام خاصی به بزرگترها می گذاشت و علاقه فراوانی به خانواده اش داشت محمد در مهرماه ۱۳۴۹ تحصیل ابتدایی را در دبستان عدالت آغاز نمود و یکی از درس خوانترین شاگردان مدرسه بود و همه ساله با کسب رتبه اول یا دوم تحصیلات دوره ابتدائی را طی می نمود و درخرداد۱۳۵۴دوره ابتدایی را به اتمام رسانید و وارد مدرسه راهنمایی امیرکبیر شد و در مدرسه راهنمایی علاوه بر اینکه از نظر درسی، دانش آموز ممتاز شناخته شده بود به علت روحیه طیبه در او و در مسابقات ورزشی هم امتیازاتی کسب نموده بود و در خرداد ۱۳۵۷ دوره راهنمایی را پشت سرنهاد و در سال سوم راهنمایی ۵۷-۵۶ فعالانه برای پرشورکردن احساسات همکلاسهایش برای تظاهرات اقدام میکرد.

به علت جو نامساعد حاکم بر دبیرستانهای ملی آن زمان و با توجه به آغاز گری انقلاب عظیم اسلامی در سال ۱۳۵۷ وارد دبیرستان آرشام شد و نسبت به تعطیل کشانیدن مدرسه و تشویق نمودن دانش آموزان در تظاهرات و اعتصابات نقش عمده ای داشت که همین عوامل باعث شد که مدیر مدرسه مکرراً شفاهی به ایشان توهین کند و کتباً‌برای خانواده اش نامه داده و اخطار کند که اگر ایشان رفتارش را ادامه دهد از مدرسه اخراج خواهد شد و حتی بعضی از دانش آموزان چندین نوبت ایشان را در محیط مدرسه و در کوچه کتک می زدند ولی هیچکدام از اینها خللی در اراده اش بوجود نیاورد و ایشان فعالانه کارش را ادامه می داد و در پخش اعلامیه ها و تکثیر نوارهای امام امت نقش مؤثری را ایفا کرده بود علاوه بر این در مدرسه شوقی برای بچه ها جهت شرکت در مراسم مذهبی و....  تظاهرات بر علیه رژیم منحوس پهلوی ادامه داشت .

در تمام لحظات گوش بفرمان امامش بود و وظیفه اش را در قبال فرامین امام بخوبی انجام می داد.